Geboren in 1988, Namen.

Wat als de Mimosa pudica – Kruidje-roer-me-niet – nu eens als doublure voor het werk van Florian Kiniques (1988) zou staan? Deze bescheiden maar gevoelige plant genereert een van de meest spectaculaire thigmotactische bewegingen. Bij de geringste aanraking ondergaat de Mimosa pudica een complete vormverandering. Kiniques’ installaties en de onderdelen waaruit die zijn opgebouwd nodigen uit tot bespiegeling, maar al snel borrelt het verlangen op om ze aan te raken. Sommigen zullen die schijnbaar stille objecten onderzoekend bekijken, anderen zullen ze eerder betasten. Schier onopgemerkt komt er een band tot stand, een verholen discours van oneindige sierlijkheid ontvouwt zich. De werken van Kiniques spelen met ons vermogen om ze te ontcijferen, om ze te doorzien (denk aan het belang van dia’s in zijn praktijk), om de uitdrukking van het onuitdrukbare, het versleutelde te decoderen, (woorden komen veelvuldig voor: verspreid, gestapeld, uitgelokt…). Het zijn valkuilen die micro-beroeringen teweegbrengen. Onze ogen, onze handen, onze geest laten zich meevoeren op het pad dat op delicate wijze wordt uitgezet …

Christophe Veys